STRONA GŁÓWNA
KANCELARIA
ZAKRES USŁUG
AKTUALNOŚCI
PUBLIKACJE
KONTAKT

Aktualności

Ogłoszenie tzw. "ustawy o izolacji groźnych przestępców"
2014-01-08, 14:16:58
W dniu 7 stycznia 2014 r., w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej pod poz. 24 została opublikowana ustawa z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób. Celem uchwalenia ustawy było zabezpieczenie społeczeństwa przed przestępcami, którym w 1989 roku zamieniono orzeczoną karę śmierci na karę 25 lat pozbawienia wolności (ówczesny kodeks karny nie przewidywał kary dożywotniego pozbawienia wolności). Należy również wskazać, że ustawa budzi w środowisku prawniczym zastrzeżenia konstytucyjne odnoszące się przede wszystkim do "prewencyjnego karania" potencjalnych sprawców przestępstw. W szczególności pojawiające się wątpliwości dotyczą zgodności "ustawy o izolacji" z art. 31, 41 ust. 1 i art. 42 ust. 3 Konstytucji RP.

Ustawa wprowadza definicję "osoby stwarzającej zagrożenie", jest to osoba która musi spełniać łącznie trzy warunki: odbywać karę pozbawienia wolności lub karę 25 lat pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym; u takiej osoby, w trakcie odbywania kary, muszą występować zaburzenia psychiczne; musi istnieć co najmniej wysokie prawdopodobieństwo wskazujące, że zaburzenia występujące u danej osoby doprowadzą do popełnienia czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 10 lat.

Dla spraw przewidzianych w omawianej ustawie przewidziano właściwość rzeczową sądu okręgowego. W postępowaniu przed sądem zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym z uwzględnieniem przepisów szczególnych przewidzianych w "ustawie o izolacji". Osoba, której dotyczy postępowanie, wnosząc środek odwoławczy od orzeczenia sądu okręgowego nie jest zobligowania przestrzegać przepisów K.p.c. określających wymogi formalne apelacji.

"Ustawa o izolacji" przewiduje dwie formy postępowania z "osobami stwarzającymi zagrożenie" jest to: nadzór prewencyjny albo umieszczenie w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym.

Oba środki orzekane są bezterminowo postanowieniem sądu po przeprowadzeniu rozprawy.

Sąd orzeka o zastosowaniu wobec "osoby stwarzającej zagrożenie" nadzoru prewencyjnego, jeżeli charakter stwierdzonych zaburzeń psychicznych lub ich nasilenie wskazują, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez tę osobę czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 10 lat. Nadzór prewencyjny jest sprawowany przez komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego) Policji, na obszarze właściwości którego "osoba stwarzająca zagrożenie" ma miejsce stałego pobytu. Wniosek o uchylenie nadzoru prewencyjnego może zostać złożony przez osobę, wobec której zastosowano nadzór prewencyjny lub przez jej pełnomocnika, nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia zastosowania nadzoru. Ponowne złożenie wniosku może nastąpić po upływie 6 miesięcy od dnia rozpatrzenia poprzedniego wniosku. Wniosek może złożyć również Komendant Policji sprawujący nadzór prewencyjny.

Sąd orzeka o umieszczeniu w Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym "osoby stwarzającej zagrożenie", jeżeli charakter stwierdzonych zaburzeń psychicznych lub ich nasilenie wskazują, że jest to niezbędne ze względu na bardzo wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 10 lat. "Osoba stwarzająca zagrożenie" umieszczona w Ośrodku zostaje objęta odpowiednim postępowaniem terapeutycznym, którego celem jest poprawa stanu jej zdrowia i zachowania w stopniu umożliwiającym funkcjonowanie w społeczeństwie w sposób niestwarzający zagrożenia życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób. "Osoba stwarzająca zagrożenie" umieszczona w Ośrodku ma prawo, za zgodą kierownika Ośrodka, do kontaktu z innymi osobami za pośrednictwem telefonu lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, a także prawo do kontaktu osobistego z osobami ją odwiedzającymi. Ma również prawo do kontaktu z pełnomocnikiem, Rzecznikiem Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego i Rzecznikiem Praw Obywatelskich. "Osoba stwarzająca zagrożenie" umieszczona w Ośrodku może w każdym czasie złożyć do sądu wniosek o ustalenie przez sąd potrzeby jej dalszego pobytu w Ośrodku. Na postanowienie oddalające wniosek przysługuje zażalenie, jeżeli od wydania orzeczenia w przedmiocie poprzedniego wniosku upłynęło co najmniej 6 miesięcy. Wniosek powyższy może złożyć również kierownik Ośrodka, ponadto sąd może również wszcząć postępowanie z urzędu. Niezależnie od powyższego, nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy sąd, na podstawie opinii lekarza psychiatry oraz wyników postępowania terapeutycznego, ustala, czy jest niezbędny dalszy pobyt w Ośrodku "osoby stwarzającej zagrożenie".

Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia.

POWRÓT

Copyright © Kancelaria Radcy Prawnego Michał Małdziński
ELSO - strony internetowe Piła